Odeljenje za konzervaciju i restauraciju

Od samog osnivanja Narodnog muzeja 1933. godine pored sakupljanja i čuvanja pokretnih kulturnih dobara od strane osnivača Muzeja, postojala je i svest o zaštiti tih predemta. Počeci zaštite odnosili su se na najosnovnije principe preventivne zaštite, dok se stručna konzervacija značajnijih predmeta obavljala u Narodnom muzeju u Beogardu.

Zapošljavanjem edukovanog konzervatora 1962. godine, stvaraju se uslovi za formiranje konzervatorskog odeljenja, u kome se radila konzervacija i zaštita predemta od keramike, kamena i drveta. Formiranjem laboratorije 1984. godine, konzervatorski rad se proširuje i na predmete od metala, a par godina kasnije i na predmete od tekstila.

Prilikom bombardovanja, 1999. godine, prostorije konzervatorsko-restauratorskog odeljenja, koje su se nalazile u Muzeju “12. februar“ u Logoru na Crvenom krstu, pretrpele su velika oštećenja. Problem prostora je delimično rešen adaptacijom prostorija u zgradi Muzeja 2003. i 2006. godine.

Primarna delatnost odeljenja konzervacije i restauracije je zaštita i obrada pokretnih kulturnih dobara od metala, kamena, keramike, tekstila, stakla i drveta iz oblasti arheologije, numizmatike, epigrafike, istorije, istorije umetnosti, etnologije, sa ciljem njihovog izlaganja i istraživanja.

Pored preventivne zaštite muzejskih predmeta u depoima i na izložbenim postavkama, stručnjaci ovog odeljenja obavljaju i edukaciju mladih kolega iz drugih muzeja u Srbiji.

Comments are closed.